Dönüş Yok / Irreversible (2002)

[Cr33pY]

"geriye dönüş yoktur; zaman her şeyi mahveder.
çünkü bazı şeyler onarılamaz...
çünkü insan bir hayvandır...
çünkü intikam isteği, doğal bir dürtüdür...
çünkü çoğu suç cezalandırılmaz...
çünkü sevilen birini kaybetmek, insanı yıldırım çarpmış gibi mahveder...
çünkü aşk, yaşamın pınarıdır…"

sırtını psikanalize dayamış, rüya ile gerçek'in sarmaşdolaş olduğu bir film. film bir kadın ve etrafındaki üç erkek ile üç ana sahneden oluşuyor.

[Cr33pY]

seyircinin aşırı tepkisine bakılırsa yönetmenin bir de "dolaylı" amacı olabileceği varsayımı kaçınılmaz. gaspar noé şiddet sahnelerine gösterilen tepkilere bakarak filminin nasıl da hemencecik anlaşılmaz kılındığına katır gibi gülüyordur sanırım. insanlar öyle duruma getirilmişler ki sadece kurgulanmış şiddete odaklanarak filme not veriyorlar. kimse her gün bir gazete haberinde olan gerçeklere (savaş, tecavüz, cinayet, hırsızlık, ve akla hayale gelmeycek binlerce berbat olay) bunun onda biri kadar bile tepki göstermezken. bir filmi sadece tecavüz/şiddet var diye yargılamak, insanların birileri tarafından nasıl da tam ters alışkanlıklar kazandırıldığının ironik kanıtıdır (kimler acaba bu birileri?).

[Cr33pY]

çoğunluğun yanlış olarak nitelendirdiği bazı insan duygularının (intikam) aslında doğal bir dürtü olduğu, zaman kavramının her şeye karar verip, her şeyi öldürdüğü ve ahlaksızlığın göreceli bir kavram olduğu gibi noktalara dikkat çekmeye çalışması ve çekim tekniğinin alışagelmişliğin haricinde olması münasebetiyle tuhaf bir yapımdır.

[Cr33pY]

ışıltı ve karartılardan oluşmaktadır yaşam. bazen ise sis kaplar buğulu pencereleri, sis siler parıltıları...
karartıların ise ne zaman belirecekleri belirsizdir.
ani vurgunlar yaşatır yaşam en aydınlık zamanlarda bile. işte o an yaşam biter sanarsınız. belki de biter bilmem.
kader mi dir bilinmez başa gelenler. kader ne ki? seçtiklerini yaşar insan. tesadüf ya da şansızlık adı veririlir seçtiği yolda karşısına çıkan olaylara.
olaylar bazense karanlığa iter kişiyi. sonu olmayan dipsiz bir çamur yağmuruna. neden ben der insan? oysa ki bu soru güzelliklerle karşılaşıldığında hiç de sorulmaz.
kamera hareketleri yaşamın iniş çıkışlarını, çalkantılarını, başını ve sonunu, dönüşlerini,kıpırtılarını,gel gitlerini, dönemeçlerini, virajlarını, aniden yükşeliş ivmelerini simgelemektedir kanımca.
ilk izleyişimden bambaşka gözlerle tepki verir gibiydim ikinci izleyişimde. herkese ilk izleyişlerinden üç yıl sonra tekrar izlemelerini tavsiye etmek istediğim filmdir bu. büyüdükçe acıyı özümsüyor insan, hayatı hazmediyor. fimdeki sahnelere bakış açısı da bir o kadar değişiyor haliyle.

[betul]

filmin yonetmeni cok basarılı..ozellikle I Stand Alone harika bir filmdir..ama bu filmini izlemedim..bir ara izlemek lazım..